1. SKIP_MENU
  2. SKIP_CONTENT
  3. SKIP_FOOTER
  • آخرین بروزرسانی: یکشنبه 25 فوریه 2018. برابر با یکشنبه, 06 اسفند 1396

مشروطه یک نام پر افتخار

.

این روزها در حزب ما میان هموندان حزبی که سال‌ها در کنار یکدیگر مشغول به مبارزه فرهنگی – سیاسی با جمهوری اسلامی بوده‌اند بحثی در مورد اضافه کردن پسوند یا پیشوند " لیبرال دموکرات " به نام حزب درگرفته است که چه از نظر دید درونی ( حزب ) و چه از نظر دیدگاه برونی ( دگراندیشان) بسیار مهم است.

عده‌ای از هموندان محترم همراه با رایزن و استاد گرامی ما بر این عقیده هستند که چون ما خط مشی و عمل کردمان در طی این سال‌ها چیزی جز لیبرال دموکراسی نبوده و اصولا تمامی منشور حزب دلالت بر این امر می‌کند، پس چرا به نام خود صفت لیبرال دموکرات را اضافه نکنیم و تاکید دارند که نام مشروطه باقی خواهد ماند و فقط کمی جرأت لازم است تا آنچه که انجام می‌دهیم اسمش را هم برروی خود بگذاریم.

عده دیگری از هموندان بدون پشتیبانی رایزن و استاد گرامی ما، همان دلایلی را عنوان می‌کنند که گروه دیگر به آن اشاره دارد ولی با نتیجه‌گیری برعکس. به این معنی که این گروه مدعی‏اند ما در طی‏ تمام‏ این‏ سال‏ها چه درحیطه عمل، پندار و یا گفتار چیزی جز لیبرال دموکرات نبوده و با تمام قوا در رواج دمکراسی لیبرال در برون و درون حزب تلاش نموده‏ایم. اینان نیز به منشور حزب که سراسر آن با یک نظام لیبرال دموکرات همخوانی دارد استناد نموده و اظهار می‌دارند، ضرورتی به تغییر نام نیست زیرا منشور ما که در واقع کارت ویزیت ما و حزب است در تمام زمینه و پس زمینه‌اش نشان دهنده این نام است «آفتاب آمد دلیل آفتاب» . و اضافه می‌کنند برای باقی ماندن بر سر موضعی که هستی و به آن عقیده داری که بسیار هم پسندیده هست، فقط کمی جرأت لازم است.

اما مشکل کجا است؟ بنظر من که مخالف پیشنهاد اضافه کردن پسوند یا پیشوندی به نام حزب هستم این است: گروه اول بیشتر نگران دیدگاه خارجی و بیرون حزبی هستند تا دل‌نگران هموندان خودشان و اینجا چند سوال پیش می‌آید، ما کلا چه چیزی را می‌خواهیم ثابت کنیم! چه بخودمان و چه به دیگراندیشان؟ آیا می‌خواهیم اسم و رسم بر خودمان بیافزاییم؟ یا می‌خواهیم آن نگاه " بیرونی " را از خودمان خشنود کنیم؟ (نمونه‌اش را که هرچه انجام دهیم آن نگاه تغیر نخواهد کرد، در مقاله آقای کشگر می‌توان یافت. برای مطالعه به سایت تلاش مراجعه نمایید.) یا می‌خواهیم مسیر مبارزه را هموارتر کنیم تا دیگران هم به ما بپیوندند؟ یا بقول دوستان نگاه درون را ( ایران ) بیشتر بخودمان جلب کنیم.

تا آنجایی که من هموندان حزب را می‌شناسم، همه ما از بالا تا پایین با صداقت در عین حفظ عقیده‌مان در پیشبرد حزب فعالیت کرده‌ایم. ما در طی این سال‌ها خانواده‌ای شده‌ایم که هدف و مقصدش را بخوبی می‌داند و می‌شناسد. ما در این مدت بزرگترین وظیفه خود را که جدا کردن سلطنت طلبی از مشروطه خواهی بوده اگر نه صد در صد اما بطور یقین هشتاد درصد انجام داده‌ایم. بقول آقای همایون " هر مشروطه خواهی سلطنت طلب است اما هر سلطنت طلبی مشروطه خواه نیست " و ما ثابت کردیم که مشروطه خواه هستیم و من مطمئن هستم که باقی خواهیم ماند. به این ترتیب بنظر من اگر به دنبال اسم و رسم هستیم بهترین آنرا در تاریخ ایران برای خودمان و نهاد پادشاهی به ثبت رسانده‌ایم.

بطور کلی اسم تعیین کننده خاصی نیست . بعنوان مثال می‌توانم نام حزب توده را بیاورم که برای بسیاری از ما آشنا است. نامی بسیار زیبا, در برگیرنده تمام اقشار یک جامعه – توده مردم از بزرگ و کوچک در این نام جمع شده‌اند،اما این‌ها با این نام زیبا چه کردند؟ تاریخ را خودتان بهتر می‌دانید! از این قبیل نام‌ها بسیار است. فقط کافی است نگاهی به اسامی سازمان‌های اپوزیسیون بیاندازیم، کدام‌شان به اندازه ما در حزب مشروطه ایران سعی بر رواج اصول لیبرال دومکراسی داشته اند. حتا همین جمهوری اسلامی کجایش جمهوری و کجایش اسلامی است.این ها فقط نام و اسمی هستند که دیگران بر روی خودشان می گذارند و تعریف می‌کنند. تفاوت عمل از زمین به آسمان می‌رسد . اما ما می‌گوییم حرف‌مان همان است که عمل‌مان و عمل‌مان همان است که منشور‌مان ‏می‌گوید . اگر این راه و روش نگاه بیرون را از ما خشنود نمی‌کند که مثالش همان مقاله چند روز پیش آقای کشگر است, چرا ما باید خود را تغییر بدهیم؟ بقول ایشان و مانند ایشان، ما هرچه بگوییم برای این‌ها همان سلطنت طلب هستیم ! خوب باشیم ! کسانی که فقط اسم را نگاه می‌کند و بر اساس آن تصمیم می‌گیرد بگذارید در همان تاریکی خودشان باقی بمانند. سی سال پیش هم همین افکار فقط به نام جمهوری نگریستند و اسلامیش را نخواستند ببیند. از طرفی جامعه ایرانی فقط از این‌ها تشکیل نشده. اصولا چپ ایران مشروعیت وجود‌یش را از مخالفت با اصل پادشاهی گرفته و همچنان ادامه می‌دهد حال چه فرقی برای این دارد که من مشروطه خواه باشم یا مشروطه خواه لیبرال دموکرات و یا سلطنت طلب دوآتشه. به یقین فراوانند کسانی که ما را بر اساس کارمان می‌سنجد و تعدادشان بسیار بیشتر از این قبیل افراد و افکار هست. از طرف دیگر ما بر سر یک اصولی گرد هم جمع شده‌ایم و تا به اینجا آمده‌ایم. آنچه خوبان همه دارند ما یکجا داریم. تمام برجستگی‌های خوب دموکراسی در نام مشروطه بدون پسوند و پیشوند جمع است.

اما تنها جایی که من را به تردید می‌اندازد نگاه از درون ایران است. همه ما اعضای حزب، نه یک نفر و یا سه نفر بلکه تکرار می‌کنم همه ما، آنچنان از نهاد پادشاهی در قالب لیبرال دموکراسی و قوانین حقوق بشر تعریف کرده‌ایم, و تا آنجا پیشرفته‌ایم که هدف خودمان را در مرحله سوم قرار داده و می‌گوییم تابع اکثریت هستیم , و این باید حداقل جوابی برای مبارزان درون, که طرفدار آنچنانی پادشاهی نیستند, باشد. از طرف دیگر نام" مشروطه"بدون اضافه شدن کلمه دیگر، برای عامی‌ترین اقشار جامعه به گوش آشنا است در حالی که لیبرال این طور نیست و باید وقت بسیاری صرف کرد تا به اگاهی همه برسانیم که ما همان هستیم که بودیم . نظر من این است که برای مبارزان درون باید بیشتر توضیح داد و آگاهی رساند . آن‌ها از ما بسیار جلوتر هستند و به یقین درک می‌کنند که عمل ما همان بوده که تا بحال تعریف کرده‌ایم, مطمن باشید که منشور ما را هم بهتر از خود ما می‌شناسند, در نهایت حق انتخاب را به خودشان بدهیم نه این که نامی یا اسمی به خودمان بیافزاییم یا کم کنیم.

هموندان گرامی مدت زیادی از سالگرد مشروطیت نگذشته. من هیچگاه مخالف اصل لیبرال دموکراسی نبوده و نخواهم بود. من برای برقراری یک نظام لیبرال در چهار چوب اعلامیه حقوق بشر برای مملکتمان, مثل خود شما, در حال مبارزه هستم اما " مشروطه " نامی پر افتخار است بگذارید این افتخار برای "حزب مشروطه ایران " باقی بماند .


برگه درخواست عضویت
ایمیل دبیرخانه حزب
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

با ما همراه باشید

کتاب‌های علی‌اصغر حقدار

آخرین مقالات درج شده جدید

مشروطه ایرانی و گفتمان ملی…

22 بهمن و خیزش مردم ایران…

تلاش بیهوده حجاریان…

هفدهم ماه دی، روز زن در ایران…

بیانیه جبهه ایران‌گرایان در پشتیبانی از تظاهرات گسترده مردم در ایران…

مقالات دگراندیشان جدید

مشکل، مردم ایران نیستند؛ رژیم جانی‌شان است…

قیام ملی نقاب (نجات قیام ایران بزرگ)…

آیت‌الله مایک؛ آمریکاییِ مسلمان‌شده‌، رئیس جدید میز ایران سازمان سیا…

ایران را چرا باید دوست داشت؟…

در باغ وحش آخوندها!…

مقالات هم‌اندیشان جدید

بحثی در مقوله رفراندوم درخواستی و بیانیه پانزده اصلاح‌طلب پشیمان…

آیا هدف روسیه تبدیل ایران به یک «حکومت اقماری» است؟…

مارتین لوتر: مردی که به قرون‌وسطی فرمان ایست داد…

تشدید «جنگ سرد» در مناسبات آمریکا و ایران…

جشن مهرگان، تجدید پیمان با مهر و روشنایی…